Ramazan Butaqbayulı Kazakistan’nıñ Sawır tawında twıp, Altayda ösken. Laqabı “Şwaraqın”. Zuwqa Batır jäne ulı Sultan Şäriptiñ şabarmanı edi. Öz däwirinde “Attığa Söz, Jayawğa Jol Bermegen” kisi edi.

“Estelik Sözder” degen öleñin Niğde-Altayköyde1978. Jılı nawqastanıp jatqanda aytqan eken. Bunu 2001 jıldarında onıñ zayıbı Qayınjamal apamızdan alğan edim.

(Ramazan Butakbayolu Kazakistan’ın Savır Dağında doğup, Altaylarda büyümüştür. Lakabı “Benekli Şair). Zuvka Batur ve oğlu Sultan Şerif’in akıncısı idi. Devrinde “Atlıya Söz, Yayaya Yol Vermeyen” kişi idi.

“Hatıra Sözler” adlı şirini Niğde-Altayköy’de 1978. Yılı hasta yatağında söylemiş. Bunu 2001 yıllarında onun eşi Kayıncemal ninemizden almış idim.)

(1)

ESTELİK SÖZDER (Hatıra Sözler)

Kelgende qara öleñge ilinbegem

Dawısım änge kelmey kirildegen

Bäygeniñ talay kelgen tarlanı edim

Ayağım tomar qaqsa sürinbegen

(Şiir deyince tereddüt etmezdim

Şimdi şarkı bile söyleyince sesim titriyor

Yarışların her zaman şampiyon atı gibiydim

Ayağıma tomruk bile engel olsa sürünmezdim)

*

Dawısım änge kelmey qayrandağan

Bir tuman payda boldı qaydan mağan

Bulıtqa aspandağı qol sermegen

Kelseşi qayta aylanıp qayran zaman

(Sesimin şarkı söylemeye dermanı yok /garibim/

Bir kara bulut fayda oldu nereden bana

Adeta bulutlara el uzatırdım

Tekrar gelse keşke o eski günlerim)

*

Dawısım änge kelmey şırlap keter

Sum köñil muratına qaytse jeter

Barında tirşiliktiñ külip oyna

Sum jalğan basımızdan äli-aq öter

(Sesim makama uymuyor beyhude

Zalim gönül muradına nasıl olsa ulaşır

Dirlik eldeyken eğlenmene bak

Zalim dünya başımızdan her an geçer

*

Onbes jas orğa oynağan ılaqtay dı

Jïırmabes bäyge atınday sılaqtaydı

Otızbes jigittiñ kemel jası

Kisiden aqıl qayrat suratpaydı

(On beş yaş uçurumda gezinen oğlağa benzer

Yirmi beş yaş şampiyon at gibi ihtişamlıdır

Otuzbeş yaş yiğidin kemale ermiş yaşıdır

İnsanlardan akıl gayret/yardım/ istemez)

*

Dünïe, oylap tursañ olaq eken

Bäyterek basın kessem mola-aq eken

Otızbes, jïırmabes qayran onbes

Üşewi üş kün qongan qonaq eken

(Dünya, bir düşünsen bomboş imiş

Çınarın dallarını kestin mi harabe imiş

Otuz beş, yirmi beş zavallı on beş yaş

Üçü de üş günlük konuk imiş

*

Sağınam qayran Altay, tawmen tasım

Sayrağan sayda bulbıl-sandwğaşım

Altaydıñ bas ayağın öleñ qılsam;

Aqqan sw sıldırağan tamaşasın

(Özlerim hayran /zavallı/ Altay, dağım-taşım

Şakıyan vadilerde bülbüllerim

Altay’ı baştan aşağı mısralara döksem;

Akarsu şırıltılarının temaşasını.

*

Sağındım qayran Altay twğan jerim

Kindik kesip kirimdi jwğan jerim

Kelmeydi jatsa uyqım tursa külkim

Tüsedi eldi oylasam ay-xaw belim!

(Özledim zavallı Altay doğduğum yerim

Göbeğim kesilip, çamaşırlarım yıkandığı yerim

Yatınca uyku; kalkınca gülmek gelmiyor

Bükülür halkımı düşününce ayy–ah belim!

Ramazan Orhun (1978)

(1)

Devamı var…