Büyük Çing İpekyolu ticaretinin Türk tili ve çok dilli belgesi 1644-1912

Büyük Çing Devleti, 1644-1911 yılları arasında Çin’de hüküm sürmüş hanedandır. Kurucusu, Çin’in kuzeydoğusunda yaşayan Mançuların Aisin Gioro klanıdır; bu nedenle Mançu Hanedanı olarak da adlandırılır.
Çin’in son imparatorluk hanedanıdır.

Chengde Dağ Konutu’ndaki Lizheng Kapısı soldan sağa:
Moğolca, Türkçe, Çince, Tibetçe ve Mançuca. Türkçe yazının Arap alfabesi ile yazıldığı görülmektedir, bunun sebebi bölgede İslamiyet’in hakimiyeti ve halkın Müslüman olmasıdır.

İpekyolu ticareti yapabilmek için bu dillerden birini kullanmak gerekir, “Türkler Çağatayca dilini kullanmaktadır.”
Çağatay teriminin bir edebî dili tanımlamak üzere kullanımını ilk kez Ali Şir Nevâyî’de görülür. Nevâyî, Mizanü’l Evzan’da “Çağatay lafzı” terimini kullanmıştır.
Bununla beraber Nevâyî döneminin edebî dilini tanımlarken daha çok “Türk tili, Türki til ve Türkçe” gibi terimleri tercih etmektedir. 15. ve 16. yüzyılda Doğu Türkçesiyle eser veren diğer müellifler de eser verdikleri edebî dili tanımlamak için “Türk tili, Türk elfāzı, Türki til, Türki lafzı, Türkçe til, Türki ve Türkçe” terimlerini kullanırken Çağatay terimini hemen hemen hiç kullanmamışlardır.
Avrupa’da Çağatayca teriminin yerleşmesine önayak olan Yahudi asıllı Macar türkolog A. Vámbéry olmuştur.

Goguryeo, Goryeo, Kore, Gioro, Giray, Kıray
Goryeo, Goguryeo nun devamı olarak bilinmektedir.
Goryeo nun kurucusu Taejo dur.
Goguryeonun mirasından (918-1392), Kore oluşmuştur.

Bu isimler Mançurya’dan Türkiye’ye değişerek gelmiştir. Goguryeo, Goryeo, Kore, Gioro, Giray, Kıray
.
.

Önemli bir Asya Krallığı – Gogurye ve TÜRK-JAPON-KORE ORTAK TAMGASI

.
.
.

 

 

 

 

.